Hieronder staan een aantal links die verwijzen naar leuke optische illusies. (pdf)

 - draaiende wielen

- gezicht of een vaas?

- noem de kleuren hardop, niet de woorden!

Achtergrond informatie over optiek:

Alle lenzen breken het licht, dit verwijst naar het buigen van lichtstralen die door een transparante of heldere substantie heen gaan. De verschillende reacties van de lens zijn afhankelijk van de kromming en de brekingsindex (hoeveel de lichtstralen gebogen worden). Dit principe van breking werd al veel gebruikt, te merken aan al de optische voorwerpen die ontwikkeld zijn, waaronder brillen, contactlenzen, telescopen, microscopen, camera’s, projectors en bij al deze voorwerpen wordt het licht gebogen om ons tegemoet te komen in onze noden. Toch is de prachtigste en ingewikkeldste toepassing van de lens nog steeds het menselijke oog.

Het menselijke oog is een complex orgaan dat niet alleen een onderscheid maakt tussen licht en donken, maar ook minuscule variaties in vorm, kleur, helderheid en afstand kan onderscheiden. Het oog moet de elektromagnetische trillingen van licht vertalen naar patronen van zenuwimpulsen die vervolgens naar de hersenen worden verzonden. De voorkant van je oog wordt bedekt door een transparant membraan dat het hoornvlies genoemd wordt. Het licht gaat het oog binnen door een opening die men de pupil noemt. De iris omringd de pupil en opent en sluit zich afhankelijk van de hoeveelheid licht die het oog in schijnt. De beweging van het oog is afhankelijk van de kleine spieren die eraan vast zitten. De beweging van het oog is zeer nauwkeurig; naar schatting kunnen de ogen zich beweging om gericht te worden op niet minder dan 100.000 verschillende punten in het gezichtsveld. Licht gaat door de lens naar het netvlies achter in het oog. Het vaatvlies zit vast achter het oog en voorziet het van steun en bloed als voeding. De lichtgevoelige cellen in het netvlies produceren elektrische signalen die via de optische zenuw naar de hersenen gaan. Wanneer we naar een voorwerp kijken, komen de lichtstralen van het voorwerp je oog binnen via de lens. De lens buigt het licht zodat de stralen die afkomstig zijn van eender welk punt op het voorwerp, convergeren tot een enkel punt op het netvlies. De stralen die afkomstig zijn van de bovenkant van het voorwerp, komen terecht aan de onderkant van het netvlies, waardoor het beeld ondersteboven komt te staan.

Om op voorwerpen te focussen die kortbij zijn, moet de lens van vorm veranderen; ze wordt dikker, waardoor de lichtstralen van het voorwerp samenkomen op het netvlies. Om een voorwerp dat ver weg is te zien, maken kleine spieren de lens vlak, waardoor het voorwerp in beeld komt. We zijn ons niet bewust van het feit dat ons gezichtsveld beschikt over een centrale zone van scherpheid die omgeven wordt door een groot wazige oppervlak. De reden hiervoor is dat onze ogen constant bewegen, zich richtend op verschillende voorwerpen die telkens in een ander veld liggen. De spieren van de twee ogen werken samen en hebben de belangrijke functie om de ogen te convergeren als er naar een voorwerp wordt bekeken, zodat de beelden van beide ogen samenvallen.

Wanneer dit niet het geval is, is er sprake van fout of dubbel zicht. De beweging van de ogen en het samenvoegen van de beelden spelen een belangrijke rol in het schatten van afmetingen en afstanden.